Marijke noemt haar jaarsalaris van 25.000 euro ‘bar weinig’

Gepubliceerd op 14 juni 2017

Marijke (47) geeft al zeven jaar Duits op een particuliere onderwijsinstelling. Ze noemt haar jaarsalaris van 25.000 euro ‘bar weinig’.

Marijke geeft Duits aan middelbare scholieren die hun eindexamen gaan doen. Per week draait zij 20 lesuren van 60 minuten, vergelijkbaar met een fulltime baan in het reguliere onderwijs van 24 lessen van 50 minuten per lesuur. Omdat Marijke louter eindexamenklassen heeft, geeft zij wat minder weken per jaar les: 28 weken tegen ongeveer 38 lesweken in het reguliere onderwijs. Dat wil volgens haar niet zeggen dat zij per jaar tien weken minder werkt, want de examens moeten worden nagekeken.

De verhoudingen trekken verder scheef wanneer je kijkt naar het jaarsalaris. Marijke verdient zo'n 25.000 euro bruto per jaar, waar een docent met een vergelijkbare lesweek bruto meer dan 60.000 euro verdient. Het verschil zit hem erin dat Marijke per uur wordt betaald, terwijl een normale docent een jaarcontract heeft. 'Een uur uitval betekent een uur minder loon.' Oneerlijk, vindt Marijke: 'Ik draai naar mijn idee een volledige docentenbaan, maar krijg ongeveer de helft betaald!'

Hetzelfde werk?

Maarten Stigter, Berenschot: 'De rekenvoorbeelden die je geeft, tonen vooral aan dat getallen op zichzelf weinig zeggen. Als het verschil tussen salariëring in het particulier onderwijs en het reguliere (door de overheid gefinancierde) onderwijs inderdaad zo groot is als jij stelt, zou er dan nog iemand in het particulier onderwijs willen werken? Waarom heb je zelf dan ooit de overstap gemaakt? Is het verschil je destijds, toen je uit het "gewone" onderwijs de overstap maakte naar dit instituut, helemaal niet opgevallen? Dat kan ik me niet voorstellen. En waarom ga je dan niet als de wiedeweerga solliciteren naar een baan in het reguliere voortgezet onderwijs? Zeker in jouw vak – Duits is een zogenoemd tekortvak – moet dat mogelijk zijn.

Dat het allemaal wat genuanceerder ligt, weet je zelf ook wel, vermoed ik. In de eerste plaats wordt van een leraar aanzienlijk meer verwacht dan uitsluitend lesgeven. Een leraar in het reguliere voortgezet onderwijs werkt gedurende (gemiddeld) 40 onderwijsweken per jaar en heeft naast de lesgevende taak van zo’n 750 uur per jaar en daarmee samenhangende werkzaamheden, zoals het voorbereiden van deze lessen en het maken en nakijken van toetsen, nog diverse andere werkzaamheden. Al met al wordt een leraar geacht 1.659 uur per jaar te werken. Daarmee komt het salaris van een leraar conform de cao neer op zo’n 22 euro per uur voor een starter (all-in, dus inclusief vakantiegeld en eindejaarsuitkering) tot maximaal het dubbele voor een leraar in de hoogste salarisschaal. Met jouw uurtarief van 43,95 euro behoor je dus tot de bestbetaalde categorie.

Dat jouw jaarsalaris zo veel lager ligt, wordt met name veroorzaakt doordat je zo veel minder uren werkt. 564 uur per jaar, dat komt neer op een derde van een fulltimebaan in het reguliere voortgezet onderwijs. Bovendien werk je gedurende een korte periode (28 weken), waarbij je salaris kennelijk wordt uitgesmeerd over 52 weken. Daar staat tegenover dat je natuurlijk wel ongelooflijk veel vrijheid hebt. Gedurende 28 weken in een jaar 20 uur per week werken, komt erop neer dat je in feite bijna de helft van het jaar (24 weken) helemaal vrij bent en gedurende de andere helft (28 weken) ook maar de helft werkt van een reguliere fulltime baan. Merkwaardig is wel dat jij blijkbaar alleen de lesuren krijgt uitbetaald. Dat zou betekenen dat je het voorbereiden van lessen en het nakijken van toetsen in eigen tijd moet doen.

Het probleem is dat het moeilijk in algemene zin is vast te stellen hoeveel uur een leraar daadwerkelijk werkt. Ik ken uit mijn eigen omgeving genoeg voorbeelden van leraren die vele uren méér werken dan die 1.659 uur doordat zij zich met hart en ziel inzetten voor de school en de leerlingen: bijvoorbeeld in extra zorgtaken, het voortdurend vernieuwen en verbeteren van hun lessen, het organiseren van buitenschoolse activiteiten et cetera. Maar er zijn natuurlijk ook voorbeelden van leraren die min of meer op de automatische piloot hun lessen afdraaien en die (veel) minder uren maken. Dat maakt discussies over werkdruk en taakbeleid in het onderwijs vaak zo contraproductief.

Ook de omstandigheden waaronder leraren hun werk moeten doen, zijn soms moeilijk vergelijkbaar. Ik neem aan dat het lesgeven aan eindexamenleerlingen havo/vwo op een particuliere onderwijsinstelling toch iets anders is dan bijvoorbeeld lesgeven op een vmbo-locatie van een gemengde school in een probleemwijk ergens in de randstad. Anders qua type leerlingen, anders qua faciliteiten et cetera.

Kortom, op jouw stelling dat je voor "hetzelfde werk" minder dan de helft krijgt betaald van een leraar van een gewone middelbare school, valt wel het nodige af te dingen.'

Bron: Volkskrant en Intermediair
Auteur: Joris Zwetsloot