Tags

Uitrolpaden voor het waterstofsysteem van Nederland in 2050

Gepubliceerd op 28 mei 2020

De uitrol van een waterstofsysteem is omvangrijk, complex en de voorbereiding en uitvoering kosten veel tijd. Geen of slechte keuzes in het begin van het uitrolproces kan later de kosteneffectiviteit en het tijdig gereedkomen van het waterstofsysteem negatief beïnvloeden. EBN wilde beter in beeld krijgen hoe een waterstofsysteem eruit kan komen te zien, welke wegen daarheen genomen kunnen worden en wanneer welke investeringen nodig zijn. Hiertoe heeft EBN aan Berenschot en Kalavasta gevraagd om de voor- en nadelen en randvoorwaarden van mogelijke uitrolpaden voor waterstof uit te werken. De inzichten uit de studie dienen een basis te creëren voor discussie over de ontwikkeling van het waterstofsysteem en de belangrijke keuzes die in dat kader gemaakt moeten worden.

Voor de ontwikkeling van het benodigde systeem (aanbod, infrastructuur, opslag en vraag) zijn – samen met verschillende waterstofexperts – vier uitrolpaden ontwikkeld. Hierbij is gebruik gemaakt van verwachte vraag-aanbodvolumes per sector in 2050 volgens de recentelijk opgestelde Klimaatneutrale Energiescenario’s.

Uitwerking van de mogelijke uitrolpaden van het waterstofsysteem hebben geleid tot de volgende inzichten:

  1. De vier geschetste uitrolpaden geven hoekpunten weer van het waterstofsysteem in 2050. Het uiteindelijke waterstofsysteem is afhankelijk van externe ontwikkelingen (met name prijs ten opzichte van alternatieven, nationale sturing, optie voor import en eventuele overheidsstimulering).
  2. De keuzes die gemaakt worden voor de uitrol van een waterstofsysteem, hebben te maken met de vraagontwikkeling per sector, de beschikbaarheid van waterstof, en met de karakteristieken van de aan te sluiten aanbod- en vraagopties (bijvoorbeeld de kwaliteit die waterstof in een bepaalde sector moet hebben).
  3. Bij drie van de vier uitrolpaden lijkt de ontwikkeling van een waterstofbackbone noodzakelijk. Een analyse van de meerkosten voor de productie van groene waterstof voor de backbone laat zien dat de onrendabele top richting 2035 verdwijnt. Het rekenmodel voor het bepalen van de OPEX van de backbone is hier
  4. Opslag van waterstof neemt richting 2050 een steeds grotere rol in. Afhankelijk van de gekozen mate van leveringszekerheid bieden zoutcavernes komende decennia voldoende ‘ruimte’.
  5. Bij het maken van keuzes over het waterstofsysteem is het verstandig om samen te werken met buurlanden op het gebied van investeringen in de benodigde infrastructuur.

Wilt u meer weten over deze studie? Download dan de eindrapportage (pdf, 2.3 MB).

Heeft u vragen naar aanleiding van deze studie? Neem dan contact op met Joachim Schellekens of Bert den Ouden.