Mirthe Zantvoort had nooit de ambitie om als interim-manager aan de slag te gaan. Tot die ene interim-opdracht van BZK: een uitvoeringsorganisatie opzetten voor de bescherming van decentrale bestuurders en het vergroten van hun weerbaarheid. Een job die naadloos aansloot op haar eerdere ervaring bij de politie en bij Berenschot.
Waarom heb je twee jaar terug toch die stap gezet?
Omdat ik de opdracht voor Weerbaar Bestuur van BZK echt heel graag wilde doen. Behalve een projectplan op hoofdlijnen lag er nog helemaal niets. In twee maanden moesten de werkprocedures ontwikkeld worden en het team worden ingericht. Dat past helemaal in mijn straatje. Inmiddels hebben we als team meer dan 350 decentrale bestuurders van provincies, gemeenten en waterschappen in Nederland geholpen. Echt een groot succesverhaal. Zo mooi dat de methodiek en procedures werken, er een hecht team staat en dat je ook nog eens een bijdrage kunt leveren aan de veiligheid van bestuurders en inmiddels ook volksvertegenwoordigers en daarmee aan de lokale democratie. Daar ben ik heel erg trots op.
Daarna rolde ik van de ene mooie opdracht in de andere, die alle passen bij mijn profiel: bewaken & beveiligen, crisisbeheersing en het inrichten van veiligheidsorganisaties en structuren. Complexe opdrachten ook, waar organisaties zelf niet helemaal uitkomen. In elke organisatie zit het op detailniveau altijd net iets anders in elkaar, zijn werkprocessen net iets anders. Ik vind het fantastisch om vanuit mijn expertise dan een bijdrage te leveren. Zelf krijg ik zo bij verschillende organisaties een kijkje in de keuken. Je zit er ook net wat langer dan wanneer je als consultant aan de slag gaat.
Welke ervaring neem je mee als interimmer?
Bij de politie was ik actief als leidinggevende in het heimelijke opsporingsdomein en binnen het domein bewaken & beveiligen. In feite vergelijkbaar met het werk dat ik nu doe binnen Weerbaar Bestuur: nieuwe werkprocedures en teams neerzetten. Ik wil bouwen, dat geeft me energie. Maar ik heb altijd gedacht: ik wil buiten kijken wat er nog meer is in de veiligheidswereld, niet mijn hele leven bij één organisatie werken. Zo ben ik bij Berenschot terechtgekomen en samen geven we onder andere nog trainingen crisismanagement bij de politie. Voor mij bekende organisaties: je weet wat je aan elkaar hebt en kunt elkaar verder helpen.
Mijn huidige interim-opdrachten liggen alle in het veiligheidsdomein. Zo heb ik voor een gemeente een advies geschreven voor de inrichting van de veiligheidsorganisatie en benodigde structuur om de veiligheid rond raadsvergaderingen te borgen. Verder help ik het COA de grip op hun integrale veiligheidsaanpak te krijgen op alle opvanglocaties in het land. Hiervoor ontwikkel ik een visie, een veiligheidsstructuur en een pragmatische aanpak voor de uitvoering. En afgelopen jaar heb ik de NCTV ondersteund bij de inrichting van het nieuwe stelsel beveiligen van personen: hoe het gezag vanuit de NCTV moet worden ingericht en wat het betekent voor de samenwerking met het lokale gezag. Maar ook hoe de adviseurs van de NCTV hun rol moeten bekleden, dat zij niet alleen maar adviseren, maar ook de gezagspet dragen. En hoe ze zich dan moeten verhouden tot politie, OM en burgemeester: hoe lopen die gezagslijnen, hoe moeten ze samenwerken, wat betekent dat voor de partijen in geval van hele concrete hoge dreiging.
In het begin was ik wel gespannen: kan ik echt iets vernieuwends brengen?
Inmiddels heb je je eerste opdrachten afgerond. Hoe bevalt het interimmer-zijn?
Vanuit elke organisatie waar ik langere tijd zit, neem ik iets mee wat me verrijkt en verstevigt richting de volgende opdracht. Dat geeft mij als mens en expert almaar meer body. Elke opdracht heeft een andere complexiteit en andere uitdagingen. Daardoor kun je steeds sneller te werk gaan, ook al wisselt de context. Bijvoorbeeld door wat de ene organisatie goed doet, te implementeren in een andere organisatie om die beter te maken. In het begin was ik wel gespannen: kan ik echt iets vernieuwends brengen? Inmiddels ervaar ik het bijzondere gevoel van erkenning, dat organisaties mij opzoeken en vragen of ik hen wil helpen.
Mijn aanpak is: eerst vooral halen en luisteren naar de mensen, wat er nodig is. Ik betrek de mensen heel erg, want in de organisatie zit veel kennis en kunde. Vaak zit het probleem echter niet enkel in inhoud en proces, maar loopt de organisatie vast in menselijke interactie of cultuur. Je kijkt en schakelt dus altijd op twee lagen. Wat speelt er nu echt, waarom is het hiervoor niet gelukt? Als je de onderstroom begrijpt, weet je ineens wat je ziet. Dat is altijd een spannend moment: die onderstroom benoemen als het niet lekker loopt in een projectteam, iets wat je niet kunt duiden maar wel voelt. Heb ik het bij het rechte eind? De conclusie is dan vaak: als ik het voel, voelen anderen het ook. Als je het niet met medewerkers samen doet, valt het na jouw vertrek alsnog uit elkaar. Zij moeten de meerwaarde ervaren en eigenaarschap voelen.
Steek niet alleen tijd in mensen die achterblijven maar ook in degenen die het wél goed doen
Waar haal jij voldoening uit?
Ik volg het advies dat ik ooit kreeg: doe vooral waar je plezier in hebt. En als je het goed doet, gaat het op een gegeven moment resoneren en komt het bij je terug. Een leidinggevende bij de politie adviseerde me eens om niet alleen tijd te steken in mensen die achterblijven maar ook in degenen die het wél goed doen. Daar haal je positieve energie uit en dan voel je meer wat er goed gaat. Anders kruipt die negativiteit in je en ga je zelf ook anders kijken naar de organisatie.
Hoe belangrijk het is om aandacht te besteden aan mensen, hen te laten groeien en ruimte te geven, zie ik ook in mijn opdrachten bij Weerbaar Bestuur en het COA. De teams daar zijn niet alleen goed op de inhoud, maar zorgen ook goed voor elkaar. En als de sfeer in het team goed is, komt er positieve energie vrij en gaat het stromen. Dan is ook de onderstroom zuiver: je mag aangeven wat er niet goed gaat, wat op tafel moet komen, wat je met elkaar te doen hebt.
We gaan er altijd komen als ik goed luister naar mensen en hen aan me verbind
Hoe houd jij jezelf scherp in je nieuwe rol?
Door te spiegelen met een collega-interim-manager die eenzelfde type opdrachten uitvoert. We hoeven het er niet inhoudelijk over te hebben, maar bespreken waar we tegenaan lopen en denken met elkaar mee. In dat kader vind ik de intervisiebijeenkomsten van Berenschot heel waardevol om nieuwe inzichten en tools op te doen. Verder heb ik elke twee weken gesprekken met een persoonlijke coach.
Mijn groei volgt vooral uit het veelzijdiger worden vanuit opdrachten in verschillende organisaties. Je wordt steviger en zelfverzekerder. Ook dankzij de successen die je behaalt, dat geeft zelfvertrouwen dat je er wel komt. Dat gevoel is enorm gegroeid. Ik weet het aan het begin misschien nog niet, maar weet dat dat ik er ga komen. Of beter gezegd: dat we er gaan komen als ik goed luister naar mensen en hen aan me verbind.
Over Mirthe Zantvoord
Mirthe Zantvoord is sinds 2023 actief als interim-manager en projectleider op het vlak van veiligheid, bewaking & beveiligen, crisismanagement het opzetten van veiligheidsorganisaties en structuren. Daar verzorgt zij samen met Berenschot trainingen crisismanagement bij de politie. Eerder was zij senior adviseur bij de gemeente Amsterdam, senior managing consultant bij Berenschot en werkte ze ruim zeventien jaar bij de politie, onder meer als hoofdinspecteur bij Politie Nederland en als leidinggevende op het vlak van de heimelijke opsporing en bewaken & beveiligen.